πατροπασχίτες

Αιρετικοί χριστιανοί του 3ου αι., που δίδασκαν ότι «ο Πατήρ ενηνθρώπισεν εν τω Υιώ». Τους π. πολέμησε ο Τερτυλλιανός με το έργο του Adversus Praxean και ο Ιππόλυτος με το Σύνταγμα κατά αιρέσεων λδ’. Τελικά ο Ωριγένης, στη σύνοδο που συγκροτήθηκε το 244 στην Αραβία, έπεισε πολλούς π. να ανακαλέσουν. Το γεγονός οδήγησε, τελικά, στον εκφυλισμό της αίρεσης.
* * *
οι / πατροπασχῑται, ΝΜ
αιρετικοί τής χριστιανικής διδασκαλίας, τάση τού μοναρχιανισμού τού 3ου αιώνα, διακρινόμενη σε δύο ρεύματα, που προσπαθούσε να αναδείξει την απόλυτη μοναρχία τής Αγίας Τριάδας, αλλά δεχόταν τα τρία πρόσωπα τής Αγίας Τριάδας ως τρεις τρόπους διαδοχικής φανερώσεως τού Θεού στον κόσμο, ότι δηλ. ο Θεός εμφανίστηκε στην Παλαιά Διαθήκη ως Πατήρ, στην Καινή Διαθήκη ως Υιός που υπέστη τον σταυρικό θάνατο και στην εποχή τής Εκκλησίας ως Αγιο Πνεύμα.
[ΕΤΥΜΟΛ. Απόδοση τού λατ. Patripassiani < πατήρ, πατρός + πάσχω].

Dictionary of Greek. 2013.

Look at other dictionaries:

  • πατροπασσιανοί — οἱ, Μ βλ. πατροπασχῑτες. [ΕΤΥΜΟΛ. < λατ. patripassiani < pater, patris «πατέρας» + patior «πάσχω» (πρβλ. passus)] …   Dictionary of Greek

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.